Nieuws Maart 2014

Nu inmiddels al weer een week terug blik ik terug op 5 weken vrijwilligerswerk op Tankatanka.

Ons (Toon, Piet, Geert, Maria) eerste aanblik was er een van opluchting; het zag er vrij schoon en geordend uit en er was een rustige vriendelijk sfeer. Maar naarmate je beter keek en er langer verbleef zag je de troep ook hier overal liggen, het gebouw bleek vele gebreken en was op diverse plekken erg beschadigd. Ook was er nu en dan spanning in de lucht en hebben we enkele agressieve incidenten meegemaakt.
Onze opzet was rustig invoegen in ” het bestaande” en dan kijken wat en hoe evt. toe te voegen. Maar al gauw bleek dat er naast de eerste crisisopvang ( lees; een forse stoot intraveneuze medicatie) nauwelijks sprake was van enige behandeling of activiteiten programma. De verpleegkundige zorg bestond uit de taakgerichte praktische hulp zoals de wondverzorging, medicatie verstrekking (beperkte)controle op slaap, hygiëne en voeding ( zoals de psychiatrie bij ons in de jaren 60 van vorige eeuw) dit alles op een bevelende manier vanuit een hiërarchische structuur. Ingaan op de problematiek, nader contact maken, psyché-educatie was er totaal niet bij. Als je weet dat er maar een beperkt aantal “general nurses”werken en niemand enige opleiding heeft in de psychiatrie is het hun dan ook amper kwalijk te nemen. De voorkomende ziektebeelden zijn gelijk aan wat wij hier in Nederland zien. Veel jonge mannen met een drugs gerelateerde psychose, (manisch) / depressiviteit, angststoornissen, schizofrenie, etc. Allemaal door elkaar lopend, liggend, hangend, zich vervelend, al dan niet ( fors) belemmerd door de bijwerkingen van de veelal ouderwetse psycholeptica.
De heren ( allemaal ( sociaal) / psychiatrisch-verpleegkundigen) zijn heel praktisch, met het aanleggen van een stuk tuin begonnen, daar waar mogelijk legden ze contact met de pat en verpleegkundigen en probeerden een stukje psycho-educatie te geven. Ikzelf met als achtergrond , psycho motorische therapie ben begonnen met activiteiten op motorisch en ook creatief vlak. Dit was natuurlijk een schot in de roos en deze activiteiten werden steeds beter “bezocht” en ik heb erg leuke contacten en momenten met de diverse patienten beleefd.
Zo hebben we een vrij goed beeld kunnen vormen van het reilen en zeilen en een evaluatie gehad met de hoofdverpleegkundige die driftig een en ander opgeschreven heeft maar wellicht niet bij machte is dit te ontwikkelen. De conclusie moge simpel zijn : er moet een gedegen opleiding komen! Nog even een overzichtje van alle projecten waar we “ons”sponsor geld ( jullie centen dus!!!) aan uit gegeven hebben.
Ten eerste hebben we er 2e, 3e of 4e hands fietsen van gekocht, waar we flink gebruik van hebben gemaakt, ( we woonden ong. 6 km van T.T.af ) deze fietsen hebben we geschonken aan bepaalde pers. leden van T.T. die er heel blij mee zijn. Verder hebben we zoals al eerder vermeld; een volleybal veld, met palen en net en ballen gerealiseerd, verder een prachtige houten multi functionele ( huftervrije) tafeltennis tafel , een basketbal paal met ballen, mobiele mini goaltjes . Er is een prachtig stuk tuin aangelegd, het kippenhok is opgeknapt en de kippen zijn in bestelling ( zie bijlagen foto’s). Verder gaat Anna nog proberen aan een café voetbal spel te komen en wil ze die laten verschepen naar T.T.
De spullen die we van deze en gene gekregen hebben; verbandspullen, paracetamol tabletten , pennen, kleurpotloden, kleurboeken zijn goed terecht gekomen en worden driftig gebruikt. Verder hebben we iedere week op bananen getrakteerd ( het eten is erg eenzijdig en fruit krijgen ze niet) wat zeer gewaardeerd werd. Het geld dat we over hadden ( ong. E 300,-) hebben we aan de Stichting Tanka Tanka gegeven en wordt gebruikt om de elektriciteitsvoorziening te repareren.Zo zie je dat jullie inspanningen, geld, en materialen goed besteed zijn en hier willen we jullie ( familie, vrienden, medecursisten Engelse les, Centrum Spiraal, (ex) collega’s Mondriaan, R.C. G.G.Z. / Weert , Apotheek Smit, Huisarts Verijdt, dan ook allemaal heel hartelijk voor bedanken.
Het was een geweldige inspirerende ervaring, met veel mooie, warme momenten en contacten, maar met uiteraard ook de nodige frustraties en machteloosheid

Maria en Toon