Verslag Mireille November 2016

Inmiddels weer 2 weken terug, kijk ik terug op mijn 3weekse verblijf in Gambia. Zoals altijd enerverend met de verschillende ups en downs. Maar het verblijf bij Anna is altijd erg aangenaam en voelt inmiddels als een thuiskomen. Een fijne ontvangst van Demba, Adema, Mamady, de garagemannen om de hoek en de kapper, iedereen verwelkomt me hartelijk.
De verkiezingen maakten het dit keer extra spannend. We wisten niet goed hoe het zou gaan lopen en waren gewaarschuwd voor opstand. Verzocht werd om tijdens de verkiezingen binnen te blijven en voldoende eten in te slaan. Het meest vreemde was nog wel om volledig van de buitenwereld afgesloten te zijn, internationaal was alle communicatie volledig afgesloten. Dit duurde uiteindelijk maar 2 dagen.

Yahya Jammeh de “nog” zittende president heeft de verkiezingen verloren, wat hij in het begin ook, bijzonder en verdacht genoeg, accepteerde. Barrow, de oppositieleider, is de winnaar van de verkiezingen en het land was uitzinnig blij. Zo bijzonder om mee te maken, juichende en dansende mensen op straat, toeterende auto’s, er is eindelijk weer vrijheid en dat was zo door alle glimlachen ook voor ons voelbaar……….helaas van hele korte duur. Jammeh heeft na een week laten weten dat hij de uitslag niet accepteert en zo ook zijn vertrek niet. 19 Januari zal, nee moet hij plaats maken voor de nieuwe president Barrow, maar wat daarvoor nodig is, vreest iedereen. We wachten af.

In Tanka Tanka wordt de wondbehandeling nog steeds uitgevoerd door 2 verplegers. De kamer is uitgebreid met een behandelbed en er zijn eindelijk weer voldoende verbandmiddelen, allemaal verzameld en opgestuurd vanuit Nederland. De kamer was met hulp van een Nederlandse studente, die op dat moment ook werkzaam was in Tanka Tanka, weer opgeruimd en geordend. Hygiëne laat vaak nog te wensen over. Ik heb training over wondzorg gegeven aan de nieuwe verpleegster Fatou, zij versterkt Kandeh met wondverzorging en wil graag in Tanka Tanka blijven werken. Het is leuk om les te geven aan de verplegers, zij zijn erg leergierig. Medische kennis is over het algemeen zeer minimaal, zacht uitgedrukt. Na 2 dagen studeren is Fatou geslaagd voor haar geïmproviseerde examen. Kennisoverdracht en herhalen van kennis blijft de kracht van de verandering of verbetering met onmisbaar, de juiste mensen op de juiste plaats…….

Medicijnen blijven een hoofdpijn probleem, soms is het er wel, vaak weinig of niet. Zo ook 2 dagen voor mijn vertrek, verzoek om te leveren was ingediend, maar wanneer het geleverd wordt weet niemand. Anna en ik zijn in de auto gestapt en hebben bij de apotheek in Serekunda een kleine voorraad medicatie gekocht. Nog steeds van de buffer van het gedoneerde geld van ziekenhuis Rivierenland Tiel. Zo wonderlijk om 1000 zware rustgevende tabletten zonder recept zo mee te krijgen. Dat zijn zo van die verschillen met Nederland.
Ik kan alleen maar hopen voor de Gambianen dat zij een vredig nieuwjaar ingaan en eindelijk uitzicht hebben op een betere toekomst en vrijheid voor hen allemaal. Laten zij hierbij gesteund worden door de rest van de wereld. Tot volgend jaar. Mireille